جزئیات تازه از از بابت کدامین خوانش مقصریم؟

اگر به دنبال اطلاعات دقیق درباره «از بابت کدامین خوانش مقصریم؟» هستید، در ادامه این مطلب تازه‌ترین اطلاعات، جزئیات و نکات مهم این موضوع را مشاهده خواهید کرد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

جریحه دار شدن احساسات این دوستان و هرکس دیگری که از این زاویه به خوانش متن فوق پرداخته کاملاً قابل درک است. زیر این خوانش دقیقاً در برابر روح حاکم بر متن قرار دارد و به خاطر پیش فرض­ ها، پیش پنداشت­ ها، تصورات احساسی و مجهز نبودن به برخی از مفاهیم به خوانشی خام و شخصی از متن منجر شده و این یقییناً ناراحتی و آشفتگی به بار خواهد آورد، زیرا خوانشی است که از خوانش مرجح بسیار به دور است. در واقع این نوع خوانش به مدد همان مفاهیم و تصورات غالب در اجتماعات پیشا مدرن( مثل ناموس، غیرت، و . . .) و بر اساس همان منطق مردسالاری انجام گرفته و دقیقاً همان احساساتی را ایجاد کرده که انتظار می­رود: یعنی خشم، آشفتگی، هیجان، و شخصی دیدن مسئله.

برپایۀ همین خوانش خام و شخصی برخی از این دوستان تمام تلاش خود را نموده­­ اند تا با بیان مفاهیمی مثل "اعتلای فرهنگ بومی"، "جذب توریست" و "رونق اقتصادی"، "توسعه نیافتگی منطقه" و . . . نیت خیر خود را اثبات کنند. اما اگر این عزیزان به مفاهیم و نظریاتی که لازمۀ خوانش مرجح از این متن است مجهز بودند، مثل مفهوم "نگاه خیرۀ گردشگر"،  جان اوری( برای مثال رجوع کنید به کتاب: شهرهای مصرفی: انتشارات تیسا)، "جامعۀ نمایش": گی. دوبور، "طبقۀ تن آسای" تورشتاین وبلن و . . . خوانشی تقابل جو ارائه نمی­ دادند و به خوانش مرجع نزدیک می­ شدند. آنگاه دیگر مسئلۀ نیت خیر گردانندگان این نوع مراسم، در سطح فردی مطرح نمی­شد، بلکه رویکرد فرهنگی حاکم بر این گونه مراسمات و جشن ها   مساله مند می گشت. رویکردی که باحذف سویۀ اصلی فرهنگ و تحمیل کردن منطق اقتصادی بر آن، خود به خود چنین پیامدهای را در سطح فردی به دنبال دارد. به عبارت دیگر، در چنین رویکردی کنشگر معنایی ندارد، بلکه همه­ ی آنچه که مهم است انسان اقتصادی است و در نتیجه ناخواسته بازتولید همان اقدامات شرق شناسان، اما این بار از سوی فعالان فرهنگ بومی را به همراه دارد.